Rok w grach potrafi zmienić bardzo dużo. W dniu premiery patrzymy na kampanię, grafikę, błędy i pierwsze wrażenia. Dwanaście miesięcy później sytuacja bywa zupełnie inna: pojawiają się aktualizacje, poprawki, nowe tryby i funkcje, których początkowo nie było.
Dying Light The Beast jest świetnym przykładem.
Gra Techlandu zadebiutowała 18 września 2025 roku. Teraz, pod koniec września 2026, obchodzi pierwszą rocznicę. W międzyczasie dostała duże aktualizacje, Restored Land, poprawki techniczne, nowe sposoby gry, a obecnie trwa specjalne wydarzenie rocznicowe.
Do tego pojawiła się Definitive Edition, a na PlayStation 5 zapowiedziano nawet fizyczne wydania kolekcjonerskie. Czyli tak, projekt zdecydowanie nie został zostawiony sam sobie kilka tygodni po premierze.
Najważniejsze pozostało jednak bez zmian: wraca Kyle Crane.
Bohater pierwszego Dying Light spędził trzynaście lat jako więzień Barona, który prowadził na nim brutalne eksperymenty. Kiedy Crane wreszcie ucieka, nie jest już dokładnie tym samym człowiekiem, którego pamiętamy z Harran.
W jego organizmie znajduje się zarówno ludzkie, jak i zainfekowane DNA.
I właśnie stąd bierze się „Bestia”.
Dying Light The Beast – najważniejsze informacje
| Element | Stan we wrześniu 2026 |
|---|---|
| Premiera | 18 września 2025 |
| Producent i wydawca | Techland |
| Główny bohater | Kyle Crane |
| Miejsce akcji | Castor Woods |
| Gatunek | Akcja, survival horror, otwarty świat, RPG |
| Perspektywa | Pierwsza osoba |
| Platformy | PC, PS5, PS5 Pro, Xbox Series X|S |
| PS4 i Xbox One | Nie otrzymały wersji gry |
| Kooperacja | Do 4 graczy online |
| Polska wersja | Interfejs, napisy i pełny polski dubbing |
| Duży tryb z 2026 roku | Restored Land |
| Aktualna wersja | Aktualizacja rocznicowa 1.7 |
To nie jest DLC do Dying Light 2 wymagające podstawowej gry. The Beast funkcjonuje jako samodzielna produkcja.
Początkowo projekt rzeczywiście wyrósł z pomysłu na drugie duże rozszerzenie do Dying Light 2, ale zakres prac urósł na tyle mocno, że Techland przekształcił całość w osobny tytuł.
Dla dawnych posiadaczy Ultimate Edition Dying Light 2 sytuacja była szczególna, ponieważ The Beast zostało im przyznane bez dodatkowej opłaty.
Kyle Crane wraca, ale to już inny człowiek
Powrót Crane’a był prawdopodobnie największą kartą promocyjną gry. I miał sens.
Kyle nie jest anonimowym bohaterem, którego pamiętamy tylko dlatego, że sterowaliśmy nim w pierwszej części. Ma charakter, konkretną historię i relację z wydarzeniami, które zbudowały całe uniwersum.
W The Beast poznajemy go po bardzo długiej przerwie.
Po wydarzeniach z Dying Light: The Following mija około dwudziestu lat. Przez trzynaście z nich Crane znajduje się w niewoli Barona – Mariusa Fischera, naukowca prowadzącego eksperymenty na ludziach i wirusie.
Kiedy bohater ucieka, zemsta jest dość oczywistą motywacją.
Ale szybko okazuje się, że problem nie kończy się na osobistym rachunku do wyrównania.
Baron ma większe plany, Castor Woods znajduje się w fatalnym stanie, a sam Kyle musi nauczyć się funkcjonować z czymś, czego wcześniej w nim nie było.
Bestią.
Tryb Bestii nie jest tylko efektownym przyciskiem „teraz jestem mocniejszy”
Na papierze pomysł brzmi bardzo arcade’owo. Napełniasz pasek, aktywujesz moc i przez chwilę rozrywasz zombie gołymi rękami.
I rzeczywiście – można tak na to patrzeć.
Ale w The Beast działa to lepiej, bo zostało połączone z historią Crane’a.
Jego nadludzka siła nie jest supermocą zdobywaną w drzewku rozwoju. Jest skutkiem eksperymentów, które niemal odebrały mu człowieczeństwo.
W walce tryb Bestii potrafi kompletnie zmienić sytuację. Tam, gdzie normalnie trzeba pilnować wytrzymałości, dystansu i stanu broni, Kyle może nagle przejść do brutalnej ofensywy.
Przeciwnicy przestają być workami punktów życia. Można nimi rzucać, przewracać ich, uderzać z ogromną siłą i korzystać z fizyczności całego systemu.
Techland od lat lubi budować walkę wokół kontaktu z otoczeniem. The Beast jeszcze mocniej idzie w tę stronę.
Walka jest cięższa i bardziej fizyczna niż wcześniej
Dying Light zawsze dawało satysfakcję z prostych rzeczy. Kopnięcie zombie z dachu. Uderzenie ciężkim młotem. Wepchnięcie przeciwnika na kolce.
W The Beast reakcje ciał, obrażenia i fizyka zostały mocniej zaakcentowane.
Broń ma wyczuwalny ciężar. Macheta zachowuje się inaczej niż młot. Strzelba rozwiązuje problemy inaczej niż nóż. A gdy do tego dochodzi bestialska siła Crane’a, starcia potrafią zrobić się naprawdę brutalne.
Gra zdecydowanie nie jest delikatna.
To produkcja PEGI 18 i wystarczy kilka minut walki, by zrozumieć dlaczego. Rozczłonkowanie, krew i bardzo dosłowne animacje eliminacji są częścią stylistyki.
Nie wygląda to jednak jak brutalność dodana wyłącznie po to, by gracz powiedział „wow”. System reakcji przeciwników wpływa też na samą walkę.
Castor Woods to zupełnie inny rodzaj mapy niż Villedor
Dying Light 2 kojarzyło się przede wszystkim z dużym miastem, wysokimi budynkami i parkourem prowadzonym po dachach.
Castor Woods zmienia proporcje.
To dolina inspirowana szwajcarskimi Alpami. Znajdziemy tutaj miasteczko turystyczne, tereny przemysłowe, pola, bagna, park narodowy i rozległe drogi.
Miasto nadal jest ważne, ale nie dominuje całej mapy.
Dzięki temu podróż wygląda inaczej. Czasem skaczemy między dachami. Czasem wspinamy się po ruinach. A innym razem wsiadamy do samochodu i jedziemy przez las, bo następny punkt znajduje się znacznie dalej.
Najciekawsze jest to, jak naturalnie piękne miejsce kontrastuje z apokalipsą.
Góry wyglądają jak pocztówka z wakacji.
A pod nimi biegają ludzie, którzy bardzo chcą cię zjeść.
Samochód wreszcie nie wygląda jak dodatek do parkouru
Pojazd terenowy jest jednym z podstawowych elementów eksploracji Castor Woods.
Nie zastępuje parkouru. Raczej wypełnia lukę między terenami, które pieszo pokonywałoby się zbyt długo.
Można szybko przemieszczać się po drogach, rozjeżdżać zainfekowanych i korzystać z samochodu jako narzędzia podczas eksploracji.
To trochę przypomina The Following z pierwszego Dying Light, ale tutaj pojazd jest lepiej wpisany w strukturę świata.
Aktualizacje z 2026 roku dodatkowo ułatwiły przemieszczanie się. W kwietniu Techland dodał szybką podróż pomiędzy odpowiednimi bezpiecznymi strefami i hubami.
Po kilkudziesięciu godzinach to robi różnicę. Pierwsza długa jazda przez dolinę jest klimatyczna. Dwudziesta – już trochę mniej.
Noc nadal jest najważniejszym testem odwagi
Seria Dying Light od początku miała jedną świetną zasadę.
W dzień jesteś łowcą.
W nocy zaczynasz się zastanawiać, czy naprawdę musiałeś wychodzić.
The Beast nie rezygnuje z tego pomysłu.
Po zachodzie słońca pojawiają się groźniejsze odmiany zainfekowanych, a eksploracja automatycznie staje się bardziej stresująca. Miejsca, przez które godzinę wcześniej szło się bez większego problemu, potrafią nagle zmienić charakter.
Światło latarki jest ważne. Droga ucieczki jest ważna. Dach, który wydawał się bezpieczny, niekoniecznie taki pozostaje.
Najlepsze momenty nadal nie wynikają z oskryptowanego jumpscare’a.
Wynikają z sytuacji, gdy coś cię zauważa.
A potem drugie coś.
I nagle sprint przez las wydaje się najrozsądniejszym planem na życie.
Co zmieniło się w Dying Light The Beast po premierze?
W ciągu pierwszego roku Techland nie ograniczał się do poprawiania pojedynczych błędów. Największym dodatkiem było Restored Land, ale zmian jest więcej.
- wprowadzono tryb Restored Land z bardziej trwałymi konsekwencjami działań;
- dodano możliwość permanentnego oczyszczania części świata z zainfekowanych;
- w Restored Land zasoby mogą być ograniczone, więc gospodarowanie nimi ma większe znaczenie;
- pojawił się tryb One Life dla osób chcących rozgrywki bez drugiej szansy po śmierci;
- dodano szybką podróż pomiędzy wybranymi odblokowanymi lokacjami;
- poprawiano balans nocnych pościgów, loot, działanie ekwipunku i liczne problemy techniczne;
- we wrześniu 2026 pojawiła się aktualizacja rocznicowa 1.7 z wydarzeniami i kolejnymi poprawkami.
Dzięki temu obecna wersja jest wyraźnie bogatsza niż build z września 2025.
Restored Land zmienia zwykłą grę w bardziej surowy survival
Restored Land to chyba najważniejszy argument za ponownym uruchomieniem gry w 2026 roku.
Nie jest to kolejna misja ani paczka skórek.
Zmienia reguły.
W standardowym otwartym świecie jesteśmy przyzwyczajeni do tego, że przeciwnicy wracają, skrzynki się odnawiają, a gra właściwie gwarantuje nieskończoną liczbę zasobów.
Restored Land ogranicza ten komfort.
Jeśli oczyścisz obszar, zainfekowani mogą przestać się tam odradzać. Brzmi jak świetna wiadomość. Problem w tym, że loot również nie pojawia się bez końca.
Świat zaczyna więc reagować na postęp.
Bezpieczny region naprawdę staje się bezpieczniejszy, ale jednocześnie nie można traktować go jak nieskończonego magazynu bandaży, baterii i jedzenia.
Dochodzi zarządzanie zasobami.
W kwietniowych poprawkach Techland złagodził część najbardziej męczących elementów – między innymi tempo głodu – a część ustawień survivalowych można przełączać.
To dobry kompromis. Kto chce cierpieć, może cierpieć. Kto chce głównie zabijać zombie, nie musi prowadzić księgowości każdego batonika.
One Life jest dla ludzi, którzy naprawdę ufają swoim rękom
Restored Land współpracuje również z trybem One Life.
Nazwa nie pozostawia wielkiego pola do interpretacji.
Śmierć jest końcem rozgrywki.
Nie wczytujesz ostatniego checkpointu i nie próbujesz jeszcze raz. Jeśli Kyle ginie, zaczynasz ponownie.
To radykalnie zmienia sposób podejmowania decyzji.
Nagle nocna wyprawa po jeden dodatkowy zasób nie wygląda jak szybka wycieczka. Walka z dużą grupą przestaje być okazją do sprawdzenia nowej broni. Skok z dachu, który „chyba powinien się udać”, staje się bardzo kiepskim pomysłem.
Nie polecałbym tego na pierwszy kontakt z grą.
Ale dla osoby, która zna już Castor Woods niemal na pamięć, One Life potrafi przywrócić napięcie.
Kooperacja dla czterech osób nadal jest jednym z największych atutów
Całą przygodę można przechodzić samemu, ale Techland pozwala również grać w grupie do czterech osób.
Kooperacja obejmuje historię, eksplorację, walkę i odkrywanie Castor Woods. Postęp jest współdzielony, więc nie jest to tylko wariant, w którym gość pomaga gospodarzowi, a później wraca do własnej gry bez rezultatów.
I właśnie w grupie część systemów zmienia charakter.
Noc jest trochę mniej straszna, kiedy trzy osoby biegną obok ciebie.
Za to chaos rośnie kilkukrotnie.
Ktoś rzuca granat tam, gdzie nie powinien. Ktoś inny właśnie walczy z przeciwnikiem dwie ulice dalej. Trzeci człowiek twierdzi, że „ma plan”, co w kooperacji prawie zawsze oznacza problem.
Ale seria Dying Light od lat pokazuje, że parkour i zombie wyjątkowo dobrze znoszą wspólne granie.
Polski dubbing jest pełny, a nie symboliczny
Dla polskiego odbiorcy The Beast ma dodatkowy plus.
Na PC dostępny jest pełny polski interfejs, polskie napisy oraz polska ścieżka dźwiękowa.
Nie chodzi więc o sytuację, w której trzy menu zostały przetłumaczone, a dialogi trzeba czytać po angielsku.
Całą historię można przechodzić po polsku.
W grze, gdzie rozmowy często odbywają się podczas poruszania się i eksploracji, dubbing jest praktyczny. Nie trzeba jednocześnie skakać między dachami, patrzeć na przeciwnika i czytać napisów przy dolnej krawędzi ekranu.
Rocznica trwa właśnie teraz
Jeśli czytasz ten tekst pod koniec września 2026 roku, trafiłeś na dość dobry moment powrotu.
21 września rozpoczęło się trzytygodniowe wydarzenie Call of the Beast: 1st Anniversary Edition.
Gracze wspólnie realizują globalne cele. W pierwszym tygodniu społeczność ma między innymi zlikwidować łącznie 50 milionów przeciwników w Castor Woods.
Do tego odbywają się głosowania wpływające na specjalne modyfikatory rozgrywki podczas weekendów.
Równolegle działa system Crane’s Anniversary Drops, w którym przez określony czas można odbierać codzienne nagrody.
To nie zmienia fabuły, ale daje dobry pretekst do ponownej instalacji, jeśli grę skończyłeś kilka miesięcy temu.
Definitive Edition – co właściwie dostajemy?
W 2026 roku obok Deluxe Edition dostępna jest również Definitive Edition.
Deluxe zawiera między innymi pakiet Castor Woods Prepper Bundle, oficjalny soundtrack, cyfrową mapę turystyczną i tapety.
Definitive Edition dodaje do tego cztery kolejne pakiety: Action Hero Bundle, Hunter Bundle, Fire Lotus Pack oraz Discharge Pack.
Właściciel standardowej wersji może kupić odpowiednie ulepszenie zamiast nabywać grę ponownie.
Co ważniejsze, Restored Land nie jest osobnym płatnym rozszerzeniem wymagającym ponownego zakupu podstawy. Aktualizacja została udostępniona właścicielom gry.
Pudełko wraca – ale na razie przede wszystkim na PS5
Z okazji pierwszej rocznicy Techland wspólnie z Super Rare Games przygotował fizyczne wydania na PlayStation 5.
To ciekawa rzecz, bo The Beast zaczynało jako produkcja mocno kojarzona z dystrybucją cyfrową.
W 2026 roku zapowiedziano trzy warianty pudełkowe.
- Retail Version z grą oraz drukowaną instrukcją;
- Super Rare Games Edition z numerowanym wydaniem, naklejką i metalizowaną obwolutą;
- Anniversary Edition z dodatkową kolekcją fizycznych przedmiotów inspirowanych Castor Woods.
Każda z tych wersji zawiera Definitive Edition wraz z aktualizacjami wydanymi po premierze.
Przedsprzedaż rozpoczęła się 18 września i ma potrwać do 16 października 2026 roku. Dostępność fizycznej wysyłki zależy od regionu.
Dla osoby kupującej grę wyłącznie do grania nie ma tu wielkiej rewolucji. Dla kolekcjonera? Zupełnie inna historia.
Wymagania PC są dość rozsądne jak na wygląd gry
| Podzespół | Minimum | Zalecane |
|---|---|---|
| System | Windows 10 lub nowszy, 64-bit | Windows 10 lub nowszy, 64-bit |
| Procesor | Intel Core i5-9600K / Ryzen 5 3600 | Intel Core i5-13400F / Ryzen 7 7700 |
| RAM | 16 GB | 16 GB |
| GeForce | GTX 1060 | RTX 3070 Ti |
| Radeon | RX 5500 XT | RX 6750 XT |
| Intel Arc | Arc A750 | Arc B580 |
| Miejsce | 70 GB | 70 GB |
| Dysk | SSD wymagany | SSD wymagany |
Minimalne wymagania nie wyglądają strasznie, ale przy starszej karcie oczywiście trzeba liczyć się z obniżeniem jakości grafiki.
70 GB również nie jest dziś szokującą wartością. Przy czasach, gdy pojedyncza gra potrafi ważyć ponad 150 GB, The Beast zachowuje trochę umiaru.
Co działa najlepiej w The Beast po roku?
Najmocniejsze elementy są właściwie te same co podczas premiery, tylko obecna wersja ma mniej ostrych krawędzi.
- parkour pozostaje szybki i naturalny, bez przesadnego komplikowania sterowania;
- noc nadal buduje napięcie lepiej niż większość klasycznych horrorów z otwartym światem;
- fizyczna walka jest brutalna i daje sporo swobody;
- Castor Woods dobrze łączy naturę, miasteczka i bardziej przemysłowe lokacje;
- Kyle Crane jest ciekawszą postacią po latach niewoli niż był jako znacznie młodszy bohater pierwszej części;
- kooperacja do czterech osób wyraźnie zwiększa żywotność gry;
- Restored Land daje powód, by wrócić po ukończeniu zwykłej kampanii.
Najważniejsze jest jednak tempo.
Nie trzeba spędzać pięciu godzin w menu, budować osady i zarządzać dwudziestoma statystykami mieszkańców.
Wychodzisz.
Biegniesz.
Widzisz zombie.
Masz problem.
To bardzo bezpośrednia gra.
A co nadal może przeszkadzać?
Jeśli ktoś nie lubi otwartych światów, The Beast raczej go nie przekona.
Nadal mamy zbieranie przedmiotów, crafting, eksplorację, punkty zainteresowania i powtarzalne czynności.
Nie wszystkie zadania poboczne są równie ciekawe. Nie każdy przeciwnik wymaga zupełnie innej strategii. Przy bardzo długiej sesji brutalna walka może też trochę stracić początkowy efekt „wow”.
Restored Land nie jest rozwiązaniem dla każdego, bo jego większy nacisk na ograniczone zasoby może irytować ludzi, którzy chcą przede wszystkim swobodnie biegać i walczyć.
A One Life?
To już świadome proszenie gry o kłopoty.
Czy trzeba znać pierwsze Dying Light?
Nie trzeba, ale zdecydowanie warto.
The Beast zostało zaprojektowane tak, by nowy gracz rozumiał podstawową historię. Techland sam podkreśla, że można tutaj zacząć przygodę z serią.
Ale znajomość pierwszego Dying Light zmienia odbiór Crane’a.
Wiemy, kim był wcześniej. Wiemy, przez co przeszedł w Harran. Wiemy też, dlaczego jego powrót po tak długiej przerwie ma dla fanów większe znaczenie niż pojawienie się zupełnie nowego protagonisty.
Dying Light 2 jest mniej konieczne do zrozumienia postaci Kyle’a, ale The Beast chronologicznie rozgrywa się już po jego wydarzeniach.
Dying Light The Beast kontra Dying Light 2 – co wybrać?
To zależy od tego, czego szukasz.
Dying Light 2 daje duże miejskie środowisko i mocno rozwinięty parkour. Jest ogromne i ma lata dodatkowej zawartości.
The Beast jest bardziej zwarte.
Ma mniejszy, gęstszy świat, cięższy klimat i bardziej osobistą historię Kyle’a. Noc sprawia wrażenie groźniejszej, a system Bestii nadaje walce własny charakter.
Jeśli ktoś chce jedną konkretną kampanię z wyraźnym bohaterem, The Beast jest prostszym wejściem.
Jeśli szuka ogromnej piaskownicy na bardzo długo, Dying Light 2 nadal ma przewagę rozmiarem.
Czy warto kupić Dying Light The Beast w 2026 roku?
Dzisiaj argumentów jest więcej niż rok temu.
Gra została poprawiona. Ma Restored Land. Ma tryb One Life. Jest szybka podróż. Aktualizacja rocznicowa 1.7 już działa. Są aktywne wydarzenia społecznościowe. Można przechodzić historię w czteroosobowej kooperacji.
Do tego wersja PC ma bardzo pozytywne oceny użytkowników, również wśród polskich recenzji.
Jeśli czekałeś, aż gra dojrzeje po premierze, ten moment właściwie już nadszedł.
Nie oznacza to, że trzeba koniecznie brać najdroższą Definitive Edition. Jeżeli interesuje cię głównie kampania, standardowa wersja spokojnie pokazuje to, co najważniejsze.
Przed zakupem warto sprawdzić:
- aktualną cenę wersji Standard, Deluxe i Definitive;
- czy dodatkowe pakiety naprawdę mają dla ciebie znaczenie;
- czy planujesz grać sam, czy ze znajomymi;
- czy interesuje cię bardziej klasyczna kampania, czy surowszy Restored Land;
- czy twój PC ma SSD i 16 GB RAM;
- czy nie masz już dostępu do gry z wcześniejszego zakupu Dying Light 2 Ultimate Edition.
Ten ostatni punkt brzmi banalnie, ale po roku naprawdę można zapomnieć, co kiedyś kupiło się w dużym pakiecie.
FAQ
Kiedy wyszło Dying Light The Beast?
Gra miała światową premierę 18 września 2025 roku. We wrześniu 2026 obchodzi pierwszą rocznicę i otrzymała z tej okazji aktualizację 1.7 oraz specjalne wydarzenia.
Czy Dying Light The Beast jest samodzielną grą?
Tak. Nie trzeba posiadać Dying Light 2, by uruchomić The Beast. Projekt początkowo powstawał jako rozszerzenie, ale został rozwinięty do samodzielnej produkcji.
Czy w Dying Light The Beast gra się Kyle’em Crane’em?
Tak. Kyle Crane wraca jako główny bohater. Po trzynastu latach eksperymentów Barona ma zarówno ludzkie, jak i zainfekowane DNA oraz potrafi korzystać z mocy Bestii.
Czy Dying Light The Beast ma polski dubbing?
Tak. Dostępny jest polski interfejs, polskie napisy oraz pełna polska ścieżka dźwiękowa.
Czy można grać w Dying Light The Beast ze znajomymi?
Tak. Gra obsługuje kooperację online dla maksymalnie czterech osób oraz współdzielony postęp podczas wspólnej przygody.
Czy Dying Light The Beast wyszło na PS4 i Xbox One?
Nie. Techland ostatecznie zrezygnował z wersji na starszą generację. Gra jest dostępna na PC, PS5, PS5 Pro oraz Xbox Series X|S.
Co to jest Restored Land?
Restored Land to dodatkowy sposób gry wprowadzony w 2026 roku. Pozwala między innymi trwale oczyszczać regiony z zainfekowanych, ale ogranicza odnawianie zasobów i mocniej stawia na survival oraz konsekwencje decyzji.
Dying Light The Beast rok później – to dziś najlepsza wersja tej gry
W dniu premiery The Beast miało jeden ogromny atut: powrót Kyle’a Crane’a.
Rok później ma znacznie więcej.
Castor Woods zostało poprawione, pojawiły się nowe systemy, aktualizacje usunęły sporą część problemów technicznych, a Restored Land dało grze drugi sposób funkcjonowania.
Można po prostu przejść historię.
Można grać ze znajomymi.
Można rozpocząć Restored Land i obserwować, jak kolejne fragmenty mapy naprawdę się zmieniają.
A jeśli zwykły poziom napięcia jest niewystarczający, zawsze pozostaje One Life.
Powrót Crane’a również okazał się czymś więcej niż nostalgicznym mrugnięciem do fanów. Trzynaście lat eksperymentów zmieniło bohatera, a system Bestii jest połączony zarówno z historią, jak i sposobem walki.
Najlepsze elementy serii nadal są obecne.
Parkour.
Noc.
Improwizowana broń.
Zombie stojące zdecydowanie zbyt blisko.
Ale The Beast nie próbuje być kopią pierwszej części.
Castor Woods daje więcej przestrzeni, pojazdy mają większe znaczenie, a struktura świata łączy niewielkie miejscowości z lasami, polami i przemysłowymi terenami.
W 2026 roku dochodzi jeszcze jedna rzecz – gra jest już po pierwszym dużym cyklu rozwoju.
Nie kupujesz obietnicy.
Restored Land istnieje. Kooperacja działa. Anniversary Update jest dostępne. Definitive Edition jest w sprzedaży. Fizyczne wydania PS5 są w przedsprzedaży.
Dlatego jeśli ominąłeś premierę rok temu, teraz trudno znaleźć lepszy moment na pierwszą wizytę w Castor Woods.
Tylko jedna rada.
Jeśli robi się ciemno i masz jeszcze pięć kilometrów do bezpiecznej strefy…
Nie zatrzymuj samochodu.
Dodaj komentarz